Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Θέλετε να πάμε στη Νερούπολη;

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τον κύκλο του νερού καλή ιδέα θα ήταν να κάνετε μια βουτιά στη Νερούπολη, όπου με το εμπλουτισμένο υλικό του Medies, θα βρείτε οδηγίες για να κατασκευάσετε, με απλά υλικά, ένα μοντέλο του υδρολογικού κύκλου. Ο τίτλος της δραστηριότητας είναι «Ο κύκλος του νερού … στο πιάτο!» και η εκτέλεση θα σας πάρει περίπου μια  ώρα.
Πατήστε στην εικόνα για να μεταφερθείτε στην εφαρμογή!
Η Νερούπολη αποτελεί ένα ανοιχτό διαδικτυακό εκπαιδευτικό υλικό, με δραστηριότητες εξ αρχής σχεδιασμένες για τον μαθητή-χρήστη του διαδικτύου (από Δ' Δημοτικού έως Α' Γυμνασίου).


Καλά τσαλαβουτήματα!

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Λίγο Φως από τα Φώτα

Σήμερα κάνουμε λόγο για ένα φως, που έρχεται να φωτίσει
ανθρώπους, που βρίσκονται «εν χώρα και σκιά θανάτου».

Φως από τη Βηθλεέμ! Φως ταυτισμένο με το πρόσωπο του Χριστού, όπως μας το περιγράφει από το πρώτο κιόλας κεφάλαιο του Ευαγγελίου του ο Ιωάννης.
Φως όμως και από τον Ιορδάνη. Και μπορεί να μην υπάρχει η λέξη αυτή στην εξιστόρηση της Βαπτίσεως, η Παράδοσή μας όμως ονόμασε την ημέρα αυτή ΦΩΤΑ, μια και είναι ακριβώς η ημέρα, όπου η αρχαία εκκλησία τιμούσε τη Γέννηση του Χριστού μαζί με τη Βάπτισή Του, αλλά και βάπτιζε τα νέα μέλη της.


«οὗτός ἐστιν ὁ υἱός µου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα» (Μτ. 3:17)

Πρόκειται για τη φράση του Ουράνιου Πατέρα, τη στιγμή, που ο Χριστός δέχεται το βάπτισμα του Ιωάννη. Για να κατανοηθεί σε όλες της τις διαστάσεις, νομίζω πως πρέπει να γίνει πρώτα σαφές, το τι συμβαίνει την ώρα εκείνη.
Αναρωτιούνται πολλοί, γιατί να βαφτιστεί ο Χριστός, την στιγμή που δεν έχει καμία ανάγκη καθαρμού. Στον προβληματισμό του όμως πρέπει να προσθέσουμε και ένα άλλο στοιχείο: Στον Ιορδάνη δεν βαφτίζεται μόνον η ανθρώπινη φύση Του, αλλά η ανθρώπινη φύση συνολικά. Ο Χριστός δεν βαφτίζεται για τον εαυτό Του, αλλά, όπως λέει ο υμνωδός προς Εκείνον «ίνα επιστρέψης κόσμον εκ πλάνης και σώσης τας ψυχάς ημών». 
Με άλλα λόγια, με τη φράση αυτή, αποκαλύπτεται ένα νέο ξεκίνημα μιας πανανθρώπινης υιοθεσίας. Όλοι κι όλες πλέον ξαναβρίσκουμε τη λύτρωση και τη γαλήνη από μια παμπάλαιη ενοχή. 
Με τον πιο πανηγυρικό τρόπο διακηρύσσεται, πως κανένα ανθρώπινο λάθος δεν είναι σε θέση να στερέψει την αγάπη του Θεού για τους ανθρώπους. Αλλά και κάτι ακόμη: Ο Θεός ακόμη ελπίζει πως το αγαπημένο Του πλάσμα δικαιούται και μπορεί να πραγματοποιήσει μιας άλλης, καλύτερης ποιότητας ζωή.

Το φως λοιπόν της σημερινής περικοπής φωτίζει μια σχέση και ένα δρόμο. Και αποτελεί ένα μήνυμα δυναμισμού και ελπίδας για τους νέους ανθρώπους, εν μέσω μάλιστα καιρών εξάντλησης, μοναξιάς και απόγνωσης.
Το έλεος και η αγάπη Του κρατούν τον κόσμο όρθιο και μπορούν να μετατρέπουν και τις πιο δύσκολες περιστάσεις σε οδό λυτρωμού. 

Του Ηλία Λιαµή, δρ Θεολογίας

Οι μικροί μας φίλοι μπορούν να πατήσουν εδώ για να κατεβάσουν και να ζωγραφίσουν το βιβλίο των Θεοφανείων
Αν θέλετε μπορείτε να πατήσετε εδώ και να μάθετε για την πίστη μας και το μυστήριο του Βαπτίσματος

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

Καλή χρονιά με 19 συμβουλές από την Μαρία Μοντεσσόρι!

Το 2018 έφτασε και διανύουμε τις πρώτες μέρες του!
Το 2017 έφυγε όμορφα αφήνοντας πίσω του πάρα πολύ ευτυχισμένες στιγμές και μέρες τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο... 
Ελπίζω και το 2018 να είναι όμορφο, δημιουργικό, ευλογημένο με υγεία, ευτυχία και χαρά σε όλους μας!!!

Θα ήθελα για την πρώτη ανάρτηση του 2018 να σας αναφέρω τις σπουδαιότερες σύντομες αλλά αξιομνημόνευτες συμβουλές της  Μαρίας Μοντεσσόρι προς τους γονείς που καταφέρνουν με άμεσο τρόπο να μας χαρίσουν τη σοφία και την πείρα της μεγάλης δασκάλας που έφερε πραγματικά την επανάσταση στον τρόπο που σκεφτόμαστε για το μεγάλωμα των παιδιών μας κατά τον 20ο αιώνα. 
1.  Τα παιδιά μαθαίνουν από το περιβάλλον τους.

2.  Όταν ένα παιδί δέχεται συχνά κριτική, μαθαίνει να κατακρίνει τους άλλους.

3.  Όταν ένα παιδί επαινείται συχνά, μαθαίνει να εκτιμά τους άλλους.

4.  Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζεται εχθρικά, θα μάθει να τσακώνεται.

5.  Αν είστε ειλικρινείς με το παιδί σας, θα μάθει τη σημασία της ευθύτητας.

6.  Αν κοροϊδεύετε συχνά το παιδί σας, θα γίνει ντροπαλό.

7.  Όταν ένα παιδί νιώθει ασφαλές, μαθαίνει να εμπιστεύεται τους ανθρώπους.

8.  Αν κάνετε συχνά το παιδί σας να νιώθει ντροπή, θα μάθει να νιώθει πάντα ενοχές.

9.  Αν σε ένα παιδί δίνεται συχνά ενθάρρυνση, θα μάθει να έχει υψηλή αυτοπεποίθηση.

10. Αν είμαστε δεκτικοί με ένα παιδί, θα μάθει να έχει υπομονή.

11.  Αν είμαστε υποστηρικτικοί με το παιδί, θα είναι σίγουρο για τον εαυτό του.

12.  Αν ένα παιδί ζει σε ένα περιβάλλον φιλίας και νιώθει ότι οι άλλοι το χρειάζονται, θα μάθει πώς να βρίσκει την αγάπη.

13.  Ποτέ μη μιλάτε άσχημα για ένα παιδί, είτε σας ακούει είτε όχι.

14.  Επικεντρωθείτε στο να θρέφετε το καλό που υπάρχει μέσα σε κάθε παιδί. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα υπάρχει χώρος για το κακό.

15.  Πάντα να το ακούτε και πάντα να απαντάτε στις ερωτήσεις του παιδιού ή σε αυτά που σας ζητά, όταν έρχεται σε εσάς.

16.  Να σέβεστε το παιδί, ακόμα κι όταν κάνει ένα λάθος. Έτσι θα μπορέσει πιο γρήγορα να το διορθώσει.

17.  Πάντα να είστε έτοιμοι να βοηθήσετε ένα παιδί που σας το ζητά, και να κάνετε στην άκρη όταν έχει βρει ό,τι χρειάζεται.

18.  Να βοηθάτε ένα παιδί να αποκτά ικανότητες από μικρό. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν εξασφαλίσετε ότι ο κόσμος που το περιβάλλει είναι γεμάτος με τρυφερότητα, ειρήνη και αγάπη.

19.  Πάντα να δείχνετε τους καλούς σας τρόπους στο παιδί. Δείξτε του πώς να γίνει όσο καλύτερο γίνεται.

Καλό είναι να τις διαβάζουμε τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, ώστε να μην τις ξεχάσουμε ποτέ!!!
Καλή δύναμη σε όλους σας και το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει οι γονείς να διδάξουν τα παιδιά τους, είναι το πώς να τα βγάζουν πέρα χωρίς αυτούς.  (Frank A. Clark)
Ευχές για ένα νέο ξεκίνημα, 
μια πιο όμορφη & γλυκιά ζωή 
και μια καρδιά πλημμυρισμένη από ευτυχία.
Χρόνια πολλά σε όλους γεμάτα υγεία!

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Ας γνωρίσουμε τον 'Αγιο Βασίλη!

Οι μέρες πλησιάζουν και τα παιδιά ανυπομονούν να βρουν κάτω το χριστουγεννιάτικο δέντρο τους το δώρο που τους αφήνει ο Άγιος Βασίλης... 
Ας γνωρίσουμε σήμερα τον υπαρκτό Άγιο Βασίλη κι όχι το δημιούργημα της λαογραφίας που προέρχεται από το εξωτερικό.
Ο Άγιος Βασίλης σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμα του πολιτισμού μας είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο μεγάλος ιεράρχης από την Καισαρεία της Καππαδοκίας, του 4ου αιώνα. Η φιγούρα του βορειοευρωπαίου και βορειοαμερικανού Santa Claus έφτασε στην αστική κυρίως τάξη της ελληνικής κοινωνίας, τη δεκαετία 1950-1960 από τους μετανάστες, μέσω ευχετήριων καρτών.

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, γεννήθηκε το 330 στη Νεοκαισάρεια του Πόντο. Σπούδασε ρητορική, φιλοσοφία, αστρονομία, γεωμετρία, ιατρική, φιλολογία και φυσική στην Καισάρεια, στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στην περίφημη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας και το 370 μ.Χ. διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο το μητροπολίτη Καισάρειας.
Ο ίδιος έγινε γνωστός κυρίως για τη φιλανθρωπία του και γιατί φρόντιζε πάντα όσους είχαν την ανάγκη του. Σύμφωνα με την παράδοση αμέσως μετά τα Χριστούγεννα ξεκινούσε πεζός μ' ένα ραβδί στο χέρι και έφερνε συμβολικά δώρα στους ανθρώπους δώρα: ευλογία του και η καλή τύχη. Από τον Μέγα Βασίλειο ξεκίνησε και η παράδοση της βασιλόπιτας της Πρωτοχρονιάς.

Ωστόσο κάθε χώρα και κάθε πολιτισμός έχει υιοθετήσει σύμφωνα με τα δικά του έθιμα, ίσως και τις δικές του ανάγκες ένα υπαρκτό ή όχι πρόσωπο για το συμβολισμό της γενναιοδωρίας και της αγάπης κατά τα Χριστούγεννα. Σημασία έχει πάντως πως σε όλες τις γωνιές του πλανήτη ο συμβολισμός είναι ο ίδιος.

Μερικά από τα ονόματα που έχει:
  • Ο «πατέρας των Χριστουγέννων» των Άγγλων
  • Ο «Περ Νοέλ» των Γάλλων
  • Ο «Σίντερ-Κλάας» των Ολλανδών
  • Ο «Βάιναχτσμαν» των Γερμανών
  • Ο «Λαμ-Κουνγκ-Κουνγκ» (= ο Καλός γερο-πατέρας) των Κινέζων
  • Ο «Χοτέισο» των Ιαπώνων
  • Ο  αγαθός γίγαντας Γκαργκάν στην παράδοση των Κελτών
  • Η Μπεφάνα στην Ιταλία
  • Η γριά Μπαμπούσκα στη ρωσική παράδοση, που καταδικάστηκε να τριγυρνάει την ημέρα των Θεοφανίων και να μοιράζει δώρα στα παιδιά, επειδή έδωσε λάθος κατευθύνσεις για το δρόμο προς τη Βηθλεέμ.





Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Αυτά είναι Χριστούγεννα

Στις µεγάλες πόλεις σηµειώνεται η απόλυτη αντίθεση. Ζεστή ατµόσφαιρα στα µαγαζιά και στα εστιατόρια και έξω από τις πόρτες και τα παράθυρά τους άστεγοι, νηστικοί και παγωµένοι άνθρωποι. Χαµόγελα στους ανέµελους θαµώνες τους και έξω άνθρωποι απογοητευµένοι σχεδόν «ηµιθανείς».
Άνθρωποι που αναζητούν «το πνεύµα των Χριστουγέννων» και άλλοι που είναι µόνοι τους «χριστοί», αλλά αόρατοι για τους πρώτους. Μια κοινωνία µε τόσες αντιθέσεις, σε τέλεια σύγχυση, που αιµορραγεί και πλέον φαίνεται. Δεν µπορεί να κρυφτεί µε τίποτα. Έντονα πλέον τα σηµάδια που γίνονται τραύµατα µέρα µε την ηµέρα, µιας κατά βάση πολύπλευρης πνευµατικής κρίσης. 
Υπάρχει όµως µέσα σ’αυτήν την τεταµένη ατµόσφαιρα µια ευκαιρία ακόµη εφέτος να έρθουµε πιο κοντά στα Χριστούγεννα, να τα βιώσουµε πραγµατικά. Μια κίνηση,ένα βλέµµα, ένα νεύµα σε όσους πάσχουν, αποτελεί την µέγιστη ελεηµοσύνη. Η συµπαράσταση στον διπλανό άνθρωπο, σε κάθε άνθρωπο, οδηγεί στα Χριστούγεννα. Ένα ελάχιστο ενδιαφέρον προς τον πλησίον και αµέσως η ψυχή ενεργοποιείται, ζωντανεύει, χαίρεται και µπαίνει στο πραγµατικό πνεύµα των Χριστουγέννων. Των Χριστουγέννων όχι µόνο των παιδιών, όπως κάποιοι λένε, αλλά όλων των ανθρώπων και κυρίως αυτών που αναζητούν µια φάτνη.
Όντως, εκούσια ή ακούσια, µια φάτνη ζητά ο άνθρωπος για να ξαναγεννηθεί σε µια νέα κατάσταση, σε µια νέα κοινωνία, όχι όπως την κατέστησαν οι πολλοί και οι δυνατοί στο παρελθόν. Όλοι µια φάτνη αναζητούν αλλά συχνά µακριά από την φάτνη εκείνη της Βηθλεέµ. Όµως να που η προέκταση αυτής της ιστορικής φάτνης δεν περιορίζεται χρονικά και τοπικά. Η προέκταση υφίσταται και σήµερα. Η φάτνη του Χριστού πάντοτε αναζητούσε και αναζητά αυτούς που θα την προτιµήσουν, άσχετα µε το πότε και το πού έζησαν και ζουν.
Μια φάτνη που αφορά σε κάθε άνθρωπο, όπου και να γεννήθηκε, όποια γλώσσα και αν µιλάει, που αφορά στο παρελθόν, στο παρόν και στο µέλλον. Αυτήν αναζητούν οι άνθρωποι γιατί γι᾽αυτήν είναι προορισµένοι. Θα λύγιζαν και οι πιο σκληροί αν διάβαζαν, αν γνώριζαν, αν αισθάνονταν την ένταση της αγάπης µε την οποία µας αναζητά ο Θεός που σπαργανώνεται «σήµερον».
Στήριξη ζητούν ιδιαιτέρως οι άνθρωποι σήµερα περισσότερο από ποτέ. Τα σπιτικά τους και οι καρδιές τους ζητούν ζεστασιά γιατί έχουν µεγαλύτερη παγωνιά από αυτήν που έχουν οι άστεγοι τον χειµώνα. Άνθρωπο ζητούν και άνθρωπο δεν έχουν. Αλήθεια ποιον να λυπηθείς τέτοιες µέρες αλλά και κάθε µέρα; Εκείνους που ζουν στο δρόµο ή εκείνους που έµειναν «άστεγοι» αγάπης και επικοινωνίας µέσα στο «ζεστό τους» σπίτι. Φαινόµενο στις µέρες µας η αποξένωση, η µοναξιά και η απογοήτευση. Φαινόµενο και η τόση αδιαφορία.
Έρχονται Χριστούγεννα, που για τον καθένα τελικά σηµαίνουν κάτι εντελώς διαφορετικό. Χριστούγεννα είναι το να βγεις από τον εαυτό σου. Χριστούγεννα σηµαίνει δόσιµο και αν έτσι τα ζήσεις, ζεις την εσωτερική πληρότητα καί αυτό γίνεται κάθε φορά που θα κινείσαι στα όρια της προσφοράς για τον άλλον. Χριστούγεννα έρχονται, ας κάνουµε όχι το δεδοµένο αλλά µια υπέρβαση, το κάτι παραπάνω και το διαφορετικό. Και αυτό βιώνοντάς το προσωπικά και µυστικά. Ας βοηθήσουµε µε τρόπο µυστικό, κάποιον που µάθαµε ότι είναι µόνος τούτη την χρονιά, που είναι στο νοσοκοµείο, που πενθεί από τον θάνατο κάποιου ανθρώπου. Αυτός ας γίνει για µας Χριστούγεννα και ο «καλός µας χρόνος». Δύο κορυφαίες συναντήσεις ας γίνουν αυτά τα Χριστούγεννα⋅ µιά µε τον Ενανθρωπήσαντα Χριστό στο κοινό άγιο Ποτήριο και άλλη µιά µε τον κάθε «χριστό» δίπλα µας. Αυτά είναι αληθινά, πραγµατικά Χριστούγεννα, που δεν έχουν πολλά φώτα αλλά το «φως το αληθινόν»!


του αρχιµ. Ιακώβου Κανάκη 

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε…

Ο Χριστός γεννιέται
δοξάστε Τον!
Ο Χριστός κατεβαίνει από τους ουρανούς
προϋπαντήστε Τον!
Ο Χριστός φανερώνεται πάνω στη γη
υψωθείτε πάνω από τα γήινα!
Δοξολογήστε τον Κύριο όλοι οι κάτοικοι της γης
και ανυμνήστε Τον με χαρά, τα διάφορα έθνη,
γιατί είναι δοξασμένος.


Αν θέλετε μπορείτε να ακούσετε 

Η Γέννηση του Χριστού, γεγονός μοναδικό και υπέροχο, αποτελεί τομή στην ιστορική πορεία και αφετηρία πνευματικής ανόρθωσης του ανθρώπινου γένους. Ο Κυρίαρχος του Σύμπαντος γεννᾶται, ο Αόρατος ορᾶται και ψηλαφείται. 

«Ο Θεός έγινε άνθρωπος,
για να γίνει ο άνθρωπος Θεός»

Μαζί με τους Αγγέλους, τους ποιμένες και τους μάγους ας υμνήσουμε, ας δοξάσουμε, ας προσκυνήσουμε τον Δημιουργό των πάντων.

Σε όλους τους αναγνώστες σας εύχομαι 
καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα, ευτυχισμένο & καρποφόρο το Νέο Έτος 2018!!!


Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017

Αλεξανδρινό: Ένα Δώρο στον Χριστό

Σήμερα που άρχισαν οι διακοπές των Χριστουγέννων ας διαβάσουμε ένα συγκινητικό παραμύθι για να νιώσουμε καλύτερα τα Χριστούγεννα... Ένα παραμύθι που μας εξηγεί την ιστορία του λουλουδιού των Χριστουγέννων, του Αλεξανδρινού!
"Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη. Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία, για ν’ ακούσουν τη θεία λειτουργία, γονάτιζαν κι άναβαν το κεράκι τους μπροστά στη φάτνη. Κάθε κεράκι έπρεπε να σβήσει από μόνο του, λιώνοντας σιγά σιγά, γι’ αυτό γύρω από τη φάτνη ήταν αμέτρητα κεράκια, όσα και οι πιστοί, κι η εκκλησία λαμποκοπούσε κι έφεγγε σαν να ήταν ο ήλιος μέσα της. Όταν η λειτουργία τελείωνε, ο κόσμος πήγαινε στα γύρω κεντράκια, για να φάει και να πιει, να γλεντήσει τη χαρά του για τη γέννηση του Χριστού.

Οι χωριανοί άρχιζαν τις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα εβδομάδες πριν.
Οι νοικοκυρές έψηναν κουλούρια, πίτες και γλυκά κι οι άντρες έβαφαν την πλατεία του χωριού, την εκκλησία και τα σπίτια τους. Ο παπάς με τα παιδιά του σχολείου και τους δασκάλους σκάλιζε τα ζώα της φάτνης στο ξύλο, τους τρεις μάγους, τους βοσκούς, το αστέρι, την Παναγία και το Χριστό.
Το βράδυ της παραμονής όλα ήταν έτοιμα κι οι άνθρωποι ντυμένοι τα καλά τους πήγαιναν στην εκκλησιά κι άφηναν μπροστά στη φάτνη ένα δώρο για το Χριστό, ό,τι μπορούσε ο καθένας.

Η Μαρία, που ήταν έξι χρονών, πήγαινε κι αυτή κάθε χρόνο με τους γονείς της στην εκκλησία κρατώντας το καλαθάκι με τα κουλούρια που είχε φτιάξει για το νεογέννητο Χριστό. Εκείνο το χρόνο, όμως, η μητέρα της αρρώστησε, κι ο πατέρας της ταξίδεψε σε μια μεγάλη πόλη για να βρει δουλειά και να τα βγάλει πέρα με τα φάρμακα και τα άλλα έξοδα. Ούτε δραχμή δεν τους περίσσευε, για ν’ αγοράσουν δώρο στο Χριστό. Πώς να πάει στην εκκλησία η Μαρία με άδεια χέρια;

Την ώρα που χτύπησαν οι καμπάνες, η Μαρία μπήκε δειλά δειλά στην εκκλησία και κρύφτηκε πίσω από μια κολόνα. Δεν ήθελε να τη δει κανείς με τα χέρια αδειανά.
Οι άλλοι προσκυνούσαν το Χριστό, άναβαν το κεράκι τους και του πρόσφεραν το δώρο τους.
Εκείνη γονάτισε κοιτάζοντας τη φάτνη από μακριά και ψιθύρισε:
– Αχ, Παναγίτσα μου, φέτος δε θα έρθω στη λειτουργία. Δεν έχω να χαρίσω τίποτε στο παιδί σου που γεννήθηκε. Η μητέρα μου αρρώστησε. Δεν έχουμε καθόλου χρήματα. Θα το εξηγήσεις στο Χριστό γιατί δεν του έφερα δώρο;

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ψάλλει μαζί με τον παπά το «Χριστός γεννάται σήμερον».
Δεν είχε κάνει ούτε τρία βήματα, όταν άκουσε πίσω της μια φωνή να τη ρωτάει:
– Γιατί κλαις, κοριτσάκι μου, μια τέτοια χαρούμενη μέρα;
Ήταν μια γριούλα με γλυκό πρόσωπο και μάτια γεμάτα καλοσύνη.
– Κλαίω, γιαγιάκα, γιατί δε μου περισσεύει ούτε μια δεκάρα,
για ν’ αγοράσω ένα δώρο στο Χριστό.
– Γι’ αυτό κλαις, Μαρία; Ο Χριστός ευχαριστιέται και μόνο που τον σκέφτεσαι. Και μόνο που τον αγαπάς. Να, κοίταξε εκείνον το θάμνο με τα πράσινα φύλλα.
Γιατί δεν κόβεις ένα μπουκέτο να του το πας;

Το κορίτσι σταμάτησε τα κλάματα, έσκυψε, κι άρχισε να κόβει ένα μπουκέτο από κλαδιά. Έκοψε αρκετά, ώσπου η αγκαλιά της δε χωρούσε πια άλλα.
– Φτάνουν αυτά, γιαγιάκα; ρώτησε τη γριούλα κοιτάζοντας πίσω της, αλλά εκείνη είχε εξαφανιστεί.
Η Μαρία με τα κλαδιά στην αγκαλιά της προχώρησε θαρρετά και μπήκε στην εκκλησία μ’ ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Όλα έλαμπαν στο φως των κεριών. Ο κόσμος έψελνε με κατάνυξη. Περπάτησε πάνω στο κόκκινο χαλί που απλωνόταν μπροστά στη φάτνη κι απόθεσε το δώρο της.
– Κοιτάτε αυτό το κοριτσάκι, είπε χαμηλόφωνα μια γυναίκα.
Φέρνει κλαδιά από θάμνους στο Χριστό. Και μη χειρότερα. Όταν τελείωσε το τροπάριο ακούστηκαν ψίθυροι στην εκκλησία.
– Κοιτάξτε, κοιτάξτε τα κλαδιά των θάμνων!
Η Μαρία ήταν ακόμα γονατιστή με σταυρωμένα τα χέρια της. Ακούγοντας τις φωνές, σήκωσε το κεφάλι της τρομοκρατημένη και είδε τα κλαδιά, τα δικά της κλαδιά, να έχουν ανθίσει και να έχουν βγάλει κάτι όμορφα κόκκινα λουλούδια που έμοιαζαν με αστέρια.
– Μα τι έγινε;
– Θαύμα!
Ήτανε θάμνοι κι έβγαλαν λουλούδια!
Ο παπάς και το πλήθος γονάτισαν μπροστά στη φάτνη, δοξολογώντας το Χριστό γι’ αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο."
Η γριούλα – ποια να ‘ταν άραγε; – είχε δίκιο. Το δώρο που δίνεται από την καρδιά είναι το πιο αξιόλογο δώρο. Τα φτωχά κλαδάκια ήταν το πιο σημαντικό δώρο που είχε πάρει ο Χριστός εκείνη τη μέρα…
Από τότε, κάθε χρόνο, τις μέρες των Χριστουγέννων, αυτοί οι θάμνοι ανθίζουν με τα αμέτρητα κόκκινα αστράκια τους, κι ο κόσμος τα ονομάζει «λουλούδια των Χριστουγέννων».
Από το μακρινό εκείνο χωριό έφτασαν και στην πατρίδα μας κι ο κόσμος τα ονόμασε «Άστρα του Χριστού»Το λουλούδι λέγεται αλεξανδρινόΑνθίζει Δεκέμβριο με Ιανουάριο και η ανθοφορία του διαρκεί 6 – 8 εβδομάδες.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
Ας προσφέρουμε κι εμείς τη μέρα των Χριστουγέννων στον Χριστό τη μετανιωμένη και καθαρή καρδιά μας, 
όπως έκανε η αγνή και μικρή Μαρία...

Όπως έλεγε και ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος "για να έλθει ο Χριστός μέσα μας, όταν Τον επικαλούμαστε με το «Κύριε Ιησού Χριστέ», πρέπει η καρδιά να είναι καθαρή, να μην έχει κανένα εμπόδιο, να είναι ελεύθερη από μίσος, από εγωισμό, από κακία. Πρέπει να Τον αγαπάμε και να μας αγαπάει. Αν, όμως, έχουμε μέσα μας κάποιο κατάκριμα, πάλι υπάρχει κάποιο μυστικό. Και το μυστικό είναι να ζητήσουμε συγγνώμη ή να το πούμε στον πνευματικό. Αλλ΄ αυτό θέλει ταπείνωση, όπως είπαμε. Άμα συμμορφωθείς εφαρμόζοντας τα λόγια του Θεού και δεν έχεις τύψεις στη συνείδησή σου και έχεις ηρεμία και κάνεις καλά έργα, μπαίνεις στην προσευχή απαλά, χωρίς να το καταλάβεις."

Αυτό είναι που θέλει, αυτό είναι που ζητεί... και τότε θα δούμε στη ζωή μας να συμβαίνουν θαύματα!!!
Χρόνια πολλά σε όλους με κάθε ευλογία στην οικογένειά του!

Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε τη διδακτική ιστορία: Η Ιστορία Των Τριών Δέντρων


Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Το κορίτσι και η αλεπού

Η παρακάτω παιδική ταινία μικρού μήκους (animation) "The Girl and the Fox", "Το κορίτσι και η αλεπού", πραγματεύεται τη δύναμη της αγάπης και της συγχώρεσης. Ένα κοριτσάκι πιάνει την αλεπού που σκοτώνει τα κατοικίδια ζώα της και βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα… αφού πρέπει να αποφασίσει την τιμωρία ή τη συγχώρεσή της. Τελικά, αυτό που θα αποφασίσει θα επηρεάσει πολύ και τη δική της τύχη στη συνέχεια

The Girl and the Fox (Το κορίτσι και η αλεπού)

 Πόσο ωφελεί τελικά τον άνθρωπο η συγχώρεση!




Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

«Είναι μαγικό να προσφέρεις αγάπη»

Μία όμορφη και συγκινητική διαφήμιση επέλεξε η ομάδα marketing γνωστής αλυσίδας καταστημάτων τροφίμων για τα φετινά Χριστούγεννα, που είναι γιορτή αγάπης. 
Πρωταγωνιστής του σποτ ένα γλυκός παππούς, ο οποίος ένα βράδυ βλέπει ένα φωτεινό αστέρι να πέφτει έξω από την πόρτα του. Χωρίς δεύτερη σκέψη, το μαζεύει και το αποθηκεύει σε ένα κουτί. Ετοιμάζεται μέσα στο βράδυ στο σπίτι του για να πάει κοντά στους αγαπημένους του παίρνοντας το κουτί μαζί του. Η διαδρομή του με το τρένο δεν είναι εύκολη και το κρύο είναι τσουχτερό.  Κάποια στιγμή τον βλέπουμε να φτάνει στο σπίτι του εγγονού του για να του παραδώσει το μαγικό κουτί. Η οικογένειά του ενθουσιάζεται με την έκπληξη του παππού και ο εγγονός παίρνει το φωτεινό αστέρι από το κουτί και το τοποθετεί στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου. 

Δείτε την παρακάτω